Karşılanmamış ihtiyaçlar

Bir boşluk gördüğünüzde iki yol vardır. Uzun yol ürünü değiştirmektir. Kısa yol, zaten yaptığınız ama söylemediğiniz şeyi söylemektir - çoğu uygulamanın alt başlığı, kullanıcının aradığı vaadi taşımaz.

İkisi de ölçülebilir: metni değiştirdiğinizde hangi keyword'lerin yükseldiğini Değişiklik Sonuçları ekranında görürsünüz.

Şikâyet dili keyword vermez. “Sürekli çöküyor” bir arama terimi değildir ve havuza girmez; bu ekranın çıktısı konumlanma fikridir, kelime listesi değil.

Rakip takibi genellikle rekabet duygusuyla açıklanıyor: "ne yaptıklarını bilelim". Bu, işin en az önemli kısmı. Asıl sebep şu: rakiplerin hareketi sizin ölçümünüzün gürültüsü.

Bir metadata hamlesi yaptınız ve bir hafta sonra ifadenin sırası iki basamak düştü. İki açıklama mümkün: ya hamleniz yanlıştı, ya o hafta iki rakip önünüze geçti. Bu ikisini ayırmadan hamle hakkında bir şey söyleyemezsiniz - ve yanlış söylerseniz bir sonraki hamleyi de yanlış yaparsınız.

Aynısı yukarı yönde de geçerli. Sıralamanız yükseldi diye aynı hamleyi tekrar ederseniz, aslında bir rakibin uygulamasını yayından kaldırdığını fark edemezsiniz. Kazanç sizin değildi ve tekrar etmeyecek.

Bu yüzden dokunmadığınız ifadeler ve seninle aynı ifadelerde yarışan uygulamalar, pazarın o hafta ne yaptığını gösteren tek kaynak. Rakip takibi olmadan yapılan ASO, ölçümsüz ASO.

Rakip takibinin pahalı olduğu sanılıyor: her rakip için ayrı ölçüm, ayrı istek, ayrı maliyet. Doğru kurulduğunda öyle değil.

Bir sıralama ölçümü şöyle çalışıyor: bir ifade bir ülkede aratılıyor ve dönen ilk 200 sonuç okunuyor. O listede sizin uygulamanız da var, rakiplerinizinki de. Yani tek bir arama, o ifadeyi takip eden bütün uygulamaların sırasını birden veriyor.

Bu yüzden ölçüm ifade başına yapılıyor, satır başına değil. Rakip eklemek ölçüm maliyetini artırmıyor; maliyeti artıran şey ifade sayısı ve ülke sayısı. Her uygulama için ayrı arama yapan bir yöntem, maliyeti takip edilen uygulama sayısına bağlıyor ve o hesap ölçekte tutmuyor.

İstisna metadata ve yorum okumak: bunlar uygulama başına ayrı istek gerektiriyor. O yüzden metadata takibi haftalık, yorum madenciliği aylık yapılıyor. Sıralama bedava geliyor, bu ikisi gelmiyor.

Rakiplerin sıraları da her gün kaydediliyor ve bu kayıt bir hikâye anlatıyor.

Bir rakip tek bir ifadede birkaç gün içinde çok yükseldiyse, muhtemelen o ifadeyi metadata'sına eklemiştir - büyük ihtimalle alt başlığa. Kendi metadata'nıza bakıp aynı ifadede yeriniz olup olmadığını kontrol etme zamanı.

Bir rakip takip ettiğiniz ifadelerin hepsinde birden yükseldiyse, sebep metadata değil güç: değerlendirme sayısı arttı ya da puanı yükseldi. Bu, metadata ile karşılık verilebilecek bir hareket değil. Hepsinde birden düştüyse, genellikle bir sürüm sonrası puan kaybı - ve sizin için birkaç haftalık bir fırsat penceresi.

Listeden tamamen kaybolan bir uygulama yayından kalkmış, adını değiştirmiş ya da o ülkede yayınını durdurmuş olabilir. Sıralarınızdaki ani iyileşmenin sebebi budur; kendi hamlenize yazmayın.

Rakibin uygulama adı, alt başlığı ve açıklaması herkese açık. Bunları okumak kopyalamak için değil, konumlandırmayı anlamak için yapılıyor.

Adına jenerik bir ifade koymuş bir rakip o ifadeyi ciddiye alıyor demek; orada yarışmak pahalı olacak. Adı sadece markadan ibaret olan bir rakip jenerik ifadeleri alt başlıkta ve keyword alanında tutuyordur, yani orada daha esnektir. Alt başlığı kelime listesine dönmüş bir rakip indekslenme odaklı çalışıyor ve dönüşümde açık veriyor - okunabilir bir alt başlıkla fark yaratabileceğiniz yer orası.

Göremeyeceğiniz şey rakibin keyword alanı. Apple onu geliştiriciye özel tutuyor. Bu alanı gösterdiğini iddia eden araçlar sıralama verisinden geriye doğru çıkarım yapıyor; çıkarım bazen doğru, çoğu zaman eksik ve tahmin olduğu söylenmediğinde yanlış karar verdiriyor.

Aynı şekilde indirme sayısı, gelir ve reklam harcaması da kapalı. Bunları veren sayılar sıralamadan geriye hesaplanmış tahminler; bir kararı onlara dayandırmamak gerekiyor.